دل اندوهگین شبی است که

مهتابش را جستجو می کند

                                                                       ای کاش عشق را زبان سخن بود

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

هر زمان برق نگاهت زند آتش بر دلی ای گل ناز از این سوخته خرمن یاد آر

                                       ----------------------------------------------      

ای خالق هر قصه ی من       این منو این تو برسازه                           دلم سخته بزن این منو

این تو هر لحظه                  جدا از تو برام ماه و سالی                    با هر نفسم داد می زنم

جای تو خالی                  من عاشق نازتو کشیدن                         به خاطره تو از همه بریدن

تنها تو رو دیدن                 تو اون ابر بلندی که دستات                   شوره زاره تو اون ساحل

نوری که هر موج به تو سجده میاره                      تو فصل سبز عشقی  که هر گل بهارو از تو داره

اگه نوازش تو نباشه       گل گلخونه خاره                  تو آخرین کلامی که شاعر تو هر غزل میاره

بدون تو خدا هم تو شعراش دیگه غزل نداره                    بمون که شوکت عشق بمونه

که قصه گوی عشقی              نگو که حرمت عشق شکسته           "تو آبروی عشقی"